Edgar Allan Poe (19 Ocak 1809 - 7 Ekim 1849), Amerikalı şair, yazar, editör ve edebiyat eleştirmeni. Çoğunlukla şiir ve kısa öykü yazdı. Özellikle gizem ve macabre öyküleri ile tanınır. ABD'de ve Amerikan edebiyatında Romantizm akımının önemli figürlerinden biri olmasının yanı sıra ülkesinde kısa öykünün ilk yazarlarından sayılır. Genellikle polisiye türünün mucidi olarak kabul edilmesinin yanında ayrıca yeni ortaya çıkmakta olan bilimkurgu türüne de katkıda bulunduğu öne sürülür.[1] Yaşamını yalnızca yazdıkları ile sürdürmeye çabalayan ilk tanınmış Amerikan yazarı olan Poe'nun yaşamı ve kariyeri ekonomik güçlükler içinde geçmiştir.[
3 Ekim 1849'da Poe Baltimore sokaklarında hezeyan hâlinde iken bulundu. Onu bulan Joseph Walker'ın söylediğine göre "büyük bir üzüntü içinde ve.. acil yardımı gerektirecek durumdaydı."[72] Götürüldüğü Washington Medical College'ta 7 Ekim 1849 Pazar günü sabah beşte öldü.[73] Hastanede Poe bu duruma nasıl düştüğünü anlatabilecek kadar zihin açıklığına kavuşamadı ve ilginç bir şekilde giydiği elbiseler kendisine ait değildi. Ölümünden önceki gece sürekli olarak "Reynolds" adını sayıkladığı söylenmektedir ancak kimi kastettiği bilinmemektedir. Bazı kaynaklara göre Poe'nun son sözleri "Tanrım zavallı ruhuma yardımcı ol" olmuştur.[73] Ölüm belgesi de dahil olmak üzere tüm tıbbi kayıtlar yok olmuştur.
"Annabel Lee", Amerikalı şair ve yazar Edgar Allan Poe'nun yazdığı son şiirdir.1849'da yazılan şiir aynı yıl, Poe'nun ölümünün hemen ardından yayınlanmıştır.
Poe'nun pek çok şiiri gibi bu şiirin de teması güzel bir kadının ölümüdür. Şiirin anlatıcısı, daha çok gençken Annabel Lee'ye âşık olmuştur. Bu aşk öyle güçlüdür ki melekler bile kıskanır. Annabel Lee öldükten sonra bile anlatıcının aşkı son bulmaz.
Şiirdeki Annabel Lee'nin ilham kaynağının kim olduğu konusunda çeşitli tartışmalar bulunmaktadır. Pek çok kadının adı geçse de, en makul adaylardan biri Poe'nun eşi Virginia Eliza Clemm Poe'dur.
ANNABEL LEE
Senelerce senelerce evveldiBir deniz ülkesindeYaşayan bir kız vardı bileceksinizİsmi; Annabel LeeHiç birşey düşünmezdi sevilmektenSevmekten başka beniO çocuk ben çocuk, memleketimizO deniz ülkesiydiSevdalı değil karasevdalıydıkBen ve Annabel LeeGöklerde uçan meleklerKıskanırlardı biziBir gün işte bu yüzden göze geldiO deniz ülkesindeÜşüdü bir rüzgarından bulutunGüzelim Annabel LeeGötürdüler el üstündeKoyup gittiler beniMezarı oradadır şimdiO deniz ülkesindeBiz daha bahtiyardık meleklerdenOnlar kıskanırdı biziEvet! Bu yüzden 'Şahidimdir herkes ve deniz ülkesi'Bir gece rüzgarından bulutunÜşüdü gitti Annabel LeeSevdadan yana kim olursa olsunYaşca-başca ileriGeçemezlerdi biziNe yedi kat göklerdeki meleklerNe deniz dibi cinleriHiçbiri ayıramaz beni sendenGüzelim Annabel LeeAy gelir ışır, hayalin erişirGüzelim Annabel LeeOrda gecelerim uzanır beklerimSevgilim sevgilim hayatım gelinimO azgın sahildekiYattığın yerde seni...Çev. Melih Cevdet Anday
