3. Kitabım "Aşkpedia" E-Kitap ve Sesli Kitap olarak yayımlandı. Çok yakında basılı kitap olarak da yayımlanacak!



4 MAYIS ULUSLARARASI İTFAİYECİLER GÜNÜ



Dünya İtfaiye Günü her yıl 4 Mayıs'ta kutlanır ve dünya çapında profesyonel ve gönüllü itfaiyecilere adanmış önemli bir etkinliktir. Bu gün, itfaiyecilerin zorlu ve tehlikeli çalışmalarını, özverilerini, cesaretlerini ve başkalarını kurtarmak için hayatlarını riske atma isteklerini tanımaya yöneliktir.


Bayramın Tarihi

Dünya İtfaiye Günü, 1999 yılında Uluslararası İtfaiyeciler Derneği'nin kararıyla kurulmuştur. 4 Mayıs tarihi bilinçli olarak seçilmiştir. Bu tarih, 1900 yılında Avusturya'da kurulan Uluslararası İtfaiyeciler Derneği'nin kuruluşuyla ilişkilidir. O zamandan beri bu gün, itfaiyecilerin başarılarını ve mesleklerinin önemini vurgulayan yıllık bir etkinlik haline gelmiştir.


Bayramın Amacı

- Her gün başkalarının güvenliği için hayatlarını riske atan itfaiyecilerin emeklerini ve özverilerini takdir etmek.

- İtfaiyeci mesleği hakkında farkındalık yaratmak ve mesleklerinin toplum için önemini vurgulamak.

- İtfaiye hizmetleri personelini, gönüllü kurtarma ekiplerini ve hayat ve mal güvenliği konusunda çalışan herkesi desteklemek ve motive etmek.

- İtfaiyecilerin karşılaştığı zorluklara dikkat çekmek, güvenliklerini ve çalışma koşullarını iyileştirme ihtiyacını vurgulamak.


Dünya İtfaiye Günü Nasıl Kutlanır?

- Bu gün, farklı ülkelerde itfaiyeci mesleği hakkında farkındalık yaratmaya yönelik etkinlikler düzenlenir, örneğin sergiler, seminerler ve halka açık konferanslar.

- Birçok ülkede itfaiyecilerin başarılarını onurlandırmak için ödül törenleri ve resmi etkinlikler düzenlenir.

- Bazı bölgelerde, itfaiyeciler becerilerini sergiler ve vatandaşlara acil durumlarda nasıl hareket etmeleri gerektiğini öğretir, örneğin yangın söndürme veya yangın sırasında nasıl hareket edilmesi gerektiği.

- İtfaiye istasyonları, meslek, zorluklar ve önemi hakkında daha fazla bilgi edinmeleri için ziyaretçiler için açık kapı günleri düzenler.


İlginç bir Gerçek

Dünya İtfaiye Günü, itfaiyecilerin günlük işlerinde karşılaştıkları tehlikeleri hatırlatmak için de bir fırsattır. Yangınlar, patlamalar, kimyasal kazalar ve felaketler, itfaiyecilerin hayat kurtarmak ve yıkımları engellemek için karşılaştıkları birçok tehditten sadece birkaçıdır.



4 MAYIS TAVUKLARA SAYGI ULUSLARARASI GÜNÜ




Uluslararası Tavuklara Saygı Günü (International Respect for Chickens Day) her yıl 4 Mayıs'ta kutlanmaktadır. Bu gün, endüstriyel hayvancılıkta tavukların ve civcivlerin durumuna dikkat çekmeyi ve bu kuşlara insancıl bir muamele yapılması gerektiğini vurgulamayı amaçlamaktadır.

Kim düzenliyor?

Bu gün, kuşların haklarını savunan ve onların refahı hakkında farkındalık yaratan United Poultry Concerns (UPC) organizasyonu tarafından kurulmuştur.

Kutlamanın hedefleri

Kutlamanın amacı şunlardır:

- Endüstriyel tavuk çiftliklerindeki tavukların yaşam koşulları hakkında farkındalık yaratmak

- Hayvanlara etik ve insancıl muamelenin teşvik edilmesi

- Vejetaryen ve vegan yaşam tarzlarının yaygınlaştırılması

- Tavukların hassas ve sosyal varlıklar olarak tanınması

Bu gün nasıl kutlanır?

Organizasyonlar ve bireysel aktivistler çeşitli etkinlikler düzenler:

- Eğitim kampanyaları ve seminerler

- Sosyal medyada bilgi yayma

- Tavukları savunmak için eylemler ve flash mob'lar

- Vegan mutfak etkinlikleri

- Tarım hayvanlarının yaşamını anlatan belgesellerin gösterimi

Neden tavuklar?

Tavuklar, gıda endüstrisinin "görünmeyen kurbanları" haline gelirler. Milyonlarca bu kuş, dar kafeslerde tutulur ve kesimhanelerde öldürülür. Bu gün, onlara karşı duyarlılığın ve tutumların değiştirilmesi gerektiğini hatırlatmak için bir fırsattır.

Diğer girişimlerle bağlantısı

Bu kutlama, Dünya Hayvanlar Günü ve Meatless Monday gibi diğer hayvan hakları günleriyle bağlantılıdır ve küresel hayvan hakları hareketini destekler.




ARADIĞIM KADIN


Erkekler asla akıllı kadın sevmez...

İlk yemeğe çıkışımızda cep telefonu çaldı.
Elini çantasına attı. Kurcaladı, kurcaladı. Telefon uzun uzun çalmaya devam ediyordu.
Bir türlü bulamadı. Sonra o güzel cümle döküldü dudaklarından : Evde mi bıraktım acaba? İşte o an aradığım kadın bu dedim...

Pek çoğunuz Bruce Willes in 6. his filmini hatırlar.
'6. His filmini izledin mi?' dedim.
'Hayır ama çok övdüler' dedi.
'Bende filmin CD'si var, istersen vereyim izle, ben de çok beğendim' dedim.
'Şimdi izlersem bir şey anlamam, ilk 5 tanesini izlemem lazım önce' dedi.
Kesin bu kadınla evlenmeliyim dedim...

Evlenmeye karar verdiğim gün sorduğum 'Benden önce biriyle oldun mu?' sorusuna,
'Buraya gelmeden önce mi?' cevabını vererek içimi kuşkulara gark ettiği günlerde olmadı değil hani.

Aniden fenalaşan annesini apar topar hastanenin acil servisine kaldırdık, Ancak yarım saat sonra doktorun "Maalesef annenizi kaybettik" demesiyle Benim ki annesinin öldüğünü anlamadığı gibi topuklu ayakkabısını çıkarıp "ulan nasıl kaybedersiniz koca kadını daha demin buradaydı " deyip doktoru bir güzel dövmeye başlayınca, aha aradığım kesin bu dedim...

Geçen ramazan oruç tutmaya başladığında, sürekli bana 'Aşkım' diyen kadın gidip, yerine orucu bozulmasın diye bana 'Kanka' demeye başlayan kadın gelince ne kadar doğru kararı verdiğimi bir kez daha anladım...

Bir gün Silifke'ye gidiyoruz, önümüzde bir tır ve tırın üstünde 'Danger' yazısını okuyunca "Aşkım ne kadar aptallar var tanker yazacağına danger yazmışlar" deyip yol boyunca o yazıya, ben ona güldüm. İşte beni hep güldüren kadın nasıl evlenmeyeyim ben onunla...

En son bu gün, akşam yemeği için balık almaya gittiğimizde, kovanın içinde yüzüp çırpınan balıklara bakıp;
Bunlar taze mi? diye sordu,
Balıkçı da cevabı hemen yapıştırdı:
"Yok abla, pil takıp oynatıyoruz"
'Ya öyle mi? almayalım o zaman Nadir, bunlar bayattır' dedi.
İşte aradığım kadın.

Alıntı

DÜNYA BASIN ÖZGÜRLÜĞÜ GÜNÜ

Dünya Basın Özgürlüğü Günü

Dünya Basın Özgürlüğü Günü her yıl 3 Mayıs'ta kutlanır. 1993 yılında UNESCO'nun tavsiyesiyle Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından ilan edilmiştir. Bu gün, demokratik bir toplumda özgür, bağımsız ve tarafsız basının önemini vurgular.

Günün amaçları
- Görev başında hayatını kaybeden gazetecileri anmak
- Hükümetlere ifade özgürlüğünü koruma ve saygı gösterme sorumluluklarını hatırlatmak
- Sansür, baskı veya tehdit altında olan medyaya destek olmak

Neden önemlidir?
Basın özgürlüğü demokrasinin temelidir. Onsuz şeffaflık, yolsuzlukla mücadele ve ifade özgürlüğü mümkün değildir. Gazeteciler topluma güvenilir bilgi sağlamakta kilit rol oynar.

Nasıl kutlanır?
- Uluslararası konferanslar ve forumlar
- Eğitici etkinlikler
- Basın özgürlüğü için ödüller ve takdirler
- Sansür ve medya üzerindeki baskılara dikkat çeken yayınlar



YUMURTA

 


En iyisini seçtiğinizi sanıyorsunuz...
Ama pratikte, bilgiye değil, algılarınıza dayanarak karar veriyorsunuz.
Ve bu durum sürekli yaşanıyor.
Kahverengi yumurta daha 'doğal' görünüyor.
Beyaz yumurta daha 'sıradan' görünüyor.
Sırf bu yüzden, birçok insan birinin diğerinden daha iyi olduğuna inanıyor.

Oysa gerçek şu:
Besin değeri açısından,
neredeyse tamamen aynılar.
Aynı miktarda protein
Aynı miktarda yağ
Aynı besin değeri

Asıl değişen yumurta değil...
tavuktur.
Tavuğun cinsi
ve beslenme şekli şu özellikleri etkiler:
Kabuk rengi
Sarısının tonu
Genel görünüm

Ve birçok insanı yanıltan o detay:
Yumurta sarısının daha koyu olması,
daha sağlıklı olduğu anlamına gelmez.

Bu sadece tavuğun ne tükettiğinin bir yansımasıdır.
Yani:
Basit bir şeyi karmaşıklaştırmanıza gerek yok.

Sonuç olarak,
seçiminizi tercihinize veya fiyatına göre yapabilirsiniz.

Önemli olan yumurtanın rengi değil...
bir bütün olarak beslenme düzeninizin kalitesidir.

Kaynak: Odabaşı, A. Z., Miles, R. D., Balaban, M. O., & Portier, K. M. (2007). Changes in brown eggshell color as the hen ages. Poultry Science, 86(2), 356-363.



1 MAYIS EMEK ve DAYANIŞMA GÜNÜ




1 Mayıs Emek ve Dayanışma Günü, işçilerin birlik, dayanışma ve hak mücadelesini simgeleyen, dünya çapında kutlanan resmi bir tatildir. Türkiye'de 2009'dan beri resmî tatil sayılan bu özel gün, işçi sınıfının haklarını (özellikle 8 saatlik iş günü) arayışının bir sonucu olarak doğmuştur.

 

1 Mayıs İşçi Bayramı Hakkında Temel Bilgiler:

Tarihçe: 1886'da Amerika'da işçilerin 8 saatlik iş günü talebiyle başlattığı mücadele, zamanla küresel bir işçi bayramına dönüşmüştür.

Türkiye'de ilk kez 1923 yılında kutlanan 1 Mayıs, 12 Eylül döneminde tatil olmaktan çıkarılmış, ancak 2009'da tekrar "Emek ve Dayanışma Günü" adıyla resmî tatil ilan edilmiştir.

Her yıl sendikalar, işçi örgütleri ve çeşitli sivil toplum kuruluşları, İstanbul, Ankara ve diğer illerde belirlenen alanlarda mitingler ve yürüyüşler düzenler.

İşçi sınıfının insanca çalışma koşulları, sendikal haklar ve daha iyi bir yaşam taleplerini dile getirdiği, dayanışmayı artırdığı bir gündür.

 

1 Mayıs, emeğin en yüce değer olduğunu hatırlatan önemli bir dayanışma günüdür.

1 Mayıs İşçi ve Emekçiler Bayramı, işçi ve emekçiler tarafından dünya çapında kutlanan, birlik, dayanışma ve haksızlıklarla mücadele günü. Dünya üzerindeki pek çok ülkede, resmî tatil olarak kabul edilmektedir.

 

Tarihçe

İlk kez 1856'da Avustralya'nın Melbourne kentinde taş ve inşaat işçileri, günde sekiz saatlik iş günü için Melbourne Üniversitesi'nden Parlamento Evi'ne kadar bir yürüyüş düzenlediler.

 

1 Mayıs 1886'da Amerika İşçi Sendikaları Konfederasyonu önderliğinde işçiler günde 12 saat, haftada 6 gün olan çalışma takvimine karşı, günlük 8 saatlik çalışma talebiyle iş bıraktılar. Chicago'da yapılan gösterilere yarım milyon işçi katıldı.

Louisville'de 6 binden fazla siyah ve beyaz işçi birlikte yürüdü. O dönemde Louisville'deki parklar, siyahlara kapalıydı. İşçiler, sokaklarda yürüdükten sonra hep birlikte Ulusal Park'a girdi. Her eyalet ve kentte, siyah ve beyaz işçilerin birlikte yaptığı gösteriler, gazeteler tarafından 'Böylece önyargı duvarı yıkılmış oldu' şeklinde yorumlanmıştı. Bu gösteriler 1 Mayıs'ı izleyen günlerde tüm harareti ile devam etti ve 4 Mayıs'ta kanlı Haymarket Olayına yol açtı. Uygulanan yasal baskılarla bu gösterinin tekrarlanması engellendi. 14-21 Temmuz 1889'da toplanan İkinci Enternasyonal'de Fransız bir işçi temsilcisinin önerisiyle 1 Mayıs gününün tüm dünyada "Birlik, mücadele ve dayanışma günü" olarak kutlanmasına karar verildi. Böylece ikinci gösteri 1890 yılında yapılabildi.

 

Zamanla 8 saatlik iş günü birçok ülkede resmen kabul edildi. 1 Mayıs böylece işçilerin birlik ve dayanışmasını yansıtan bir bayram niteliğini kazandı. Günümüzde sosyalist ülkelerde (Çin, Kuzey Kore, Vietnam, Laos, Küba, Venezuela, Nepal, Bolivya) ve daha birçok ülkede tatil günü olan 1 Mayıs'ı işçiler büyük kitle gösterileriyle kutlar; bazı ülkelerde 1 Mayıs siyasal bir eylem biçimini de alır.







AZİM




İlk iki kişilik bisiklet, doğuştan kolları olmayan Charles Tripp ve doğuştan bacakları olmayan Eli Bowen adlı iki İngiliz akrobat tarafından icat edildi.

Onlara neyin ilham verdiği sorulduğunda, cevapları basit ve etkiliydi:
"İmkansızlık. Bahanemiz yoktu, başka seçeneğimiz yoktu. Yaşamak zorundaydık, çalışmak zorundaydık - bu yüzden onu icat ettik."
Hikayeleri bize hayati bir şeyi hatırlatıyor: "İmkansız" kelimesiyle her karşılaştığımızda, her zaman ileriye giden bir yol vardır.
Belki de imkansız çoğu zaman çok erken pes edenler için kullanılan bir kelimedir.
Kaynak Cienciatum Sorpréndete



23 NİSAN ULUSAL EĞEMENLİK ve ÇOCUK BAYRAMI

 Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı

Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, Türkiye Büyük Millet Meclisinin açılış yıldönümü olan 23 Nisan'da Türkiye Cumhuriyeti ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde kutlanan ulusal ve resmî bir bayramdır.

Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk ulusal bayramı olma özelliğini taşıyan bu bayram, Türkiye'de 1921'den itibaren "23 Nisan Millî Bayramı" adıyla kutlanmaya başlanmıştır. İlk başta yasal adı "Çocuk Bayramı" olmasa da daha sonra çocuklara neşeli bir gün geçirtme ve Himaye-i Etfal Cemiyeti'ne gelir yaratma amacıyla 1927'den itibaren çocuk bayramı olarak kutlanmıştır. Bayramın adı 1935'te "Hâkimiyet-i Milliye Bayramı", 1981 yılında ise "Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı" olmuştur. UNESCO'nun 1979'u "Çocuk Yılı" olarak duyurmasının ardından, devlet kanalı Türkiye Radyo Televizyon Kurumu'nun TRT Uluslararası 23 Nisan Çocuk Şenliği'ni başlatması ile bu bayram uluslararası düzeye taşınmıştır.

Devrin cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk'ün 1933 yılında başlattığı, 23 Nisan'da çocukları makamına kabul edip onlarla sohbet etme âdeti bu bayramın bir parçası olarak yaygınlaşıp gelenekselleşmiş; devlet adamlarının makam koltuklarına çocukları oturtma geleneği 2013 yılına kadar devam etmiştir. Yine 1933'te stadyumlarda beden hareketleri gösterileri ile kutlama geleneği başlamış; bayramın stadyumlarda binlerce öğrenci ve devlet protokolünün katıldığı gösterilerin yerini 2013'ten itibaren, sokaklarda karnaval havasında kutlamalar almıştır.

23 Nisan günü, Türkiye'de ve KKTC'de Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı olarak kutlanır.

Kosova Cumhuriyeti'nde ise Kosova Türkleri, Türkiye Cumhuriyeti'nde Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı olarak kutlanan 23 Nisan gününü, "Kosova Türkleri Bayramı" olarak benimsemiştir. 2008'de Kosova'nın bağımsızlığını ilan etmesinden sonra ülkede yaşayan bütün topluluklara kendi millî bayramlarının tarihini seçme ve kutlama hakkı tanınmış ve Kosova Türkleri 23 Nisan gününü seçmiştir. 23 Nisan 2009 tarihinden itibaren 23 Nisan günü, ülkede Kosova Türkleri Bayramı kutlanır.

23 Nisan'ın Türkiye'de ulusal bayram olarak kabul edilmesinin nedeni, 1920'de o gün Türkiye Büyük Millet Meclisinin açılmış olmasıdır. İstanbul'un işgal edilerek Mebusanın kapatıldığı dönemde Anadolu'da bir direniş başlamış ve bu direnişin bir sonucu olarak Mustafa Kemal Paşa'nın çağrısı ile Ankara'da bir meclis toplanmıştı.

Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, TBMM'nin açıldığı "23 Nisan" gününde her yıl kutlanmaktadır.

Milletvekili seçimleri Mustafa Kemal Paşa'nın Ankara'da bir meclisin toplanacağını ve neden toplanması gerektiğini açıklayan 19 Mart 1920 tarihli bildirisiyle başladı, yine Mustafa Kemal Paşa'nın 21 Nisan'daki genelgesiyle meclisin açılacağı tarih duyuruldu ve seçilen milletvekillerinin Ankara'ya gelmesi istendi. Meclis, 23 Nisan 1920'de Ankara'da belirlenen 337 milletvekilinden 115'inin katılabildiği ilk toplantısını gerçekleştirdi.

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı'nın ortaya çıkışında 3 ayrı bayramın payı vardır:

TBMM'nin kuruluşunun 1921'den itibaren 23 Nisan'ın "23 Nisan Millî Bayramı" adıyla ülkenin ilk millî bayramı olarak kutlanışı, 1922 yılının 1 Kasım günü saltanatın kaldırılışı nedeniyle 1 Kasım'ın "Milli Hakimiyet Bayramı" olarak kutlanışı; Himaye-i Etfal Cemiyeti'nin herhangi bir yasa olmaksızın, 1927'dan itibaren "Çocuk Bayramı" düzenleyip kutlaması.

1921'de çıkarılan 23 Nisan'ın Milli Bayram sayılmasına dair kanun ile, Türkiye'nin ilk ulusal bayramı olmuştur. Bayram, kanunen halen Osmanlı saltanatının hüküm sürdüğü bir dönemde ortaya çıktı. Adında ne ulusal egemenlikten ne de çocuklardan söz edilmekteydi. Ancak 23 Nisan 1922'de Ankara'da yapılan ilk kutlamalarından itibaren çocukların ön plana çıktığı bir bayram oldu.

1 Kasım 1922'de Türkiye'de saltanat kaldırıldı. 1 Kasım, "Hâkimiyet-i Milliye Bayramı" (Ulusal Egemenlik Bayramı) olarak kabul edildi. Ancak daha sonraki yıllarda, 1 Kasım değil, TBMM'nin açılış tarihi olan 23 Nisan "Millî Hakimiyet Bayramı" olarak kutlandı.

23 Nisan 1922'de ilk Hâkimiyet-i Milliye Bayramı kutlamaları için meclis önünde askerî birlikler ve okulların katıldığı büyük bir geçit merasimi düzenlendi. Mustafa Kemal, şu sözlerle günün önemini dile getirdi:

Vatanın düşman işgalinden kurtarılmasının da etkisiyle 23 Nisan 1923 yılı Hâkimiyet-i Milliye Bayramı daha coşkulu kutlandı. İlk kez İstanbul'da da bayram kutlandı; İstanbul'daki kutlamalar Gülhane Parkı'nda gerçekleşti; Muhtelif mevkilerden 21 pare top atılmış ve vilayette tebrik merasimi ve gece fener alayları ile devam etti.

1935'te bayramlar ve tatil günleriyle ilgili kanun değiştirilmiş ve "23 Nisan Millî Bayramı’nın adı "Millî Hakimiyet Bayramı" haline getirilmiş, böylece 1 Kasım Hakimiyet-i Millîye Bayramı ile 23 Nisan Millî Bayramı birleştirilmiştir.

23 Nisan'ın Çocuk Bayramı oluşu yine TBMM'nin açılışıyla ilişkili olmasına rağmen, tamamen ayrı bir bayram olarak gelişmiş ve 1981 yılına kadar da öyle devam etmiştir. 23 Nisan gününün çocuklarla ilişkilendirilmesi, 23 Nisan 1927'de Himaye-i Etfal Cemiyeti'nin o günü "Çocuk Bayramı" olarak duyurmasıyla başlamış kabul edilir. Aslında Himaye-i Etfal Cemiyeti'nin 23 Nisan'la ilgili çalışmaları daha önceki yıllarda vardır.

23 Nisan Hâkimiyet-i Milliye Bayramı'nın 1922 yılında Ankara'da yapılan ilk kutlamalarında geçit töreni yapan askerler ve talebeler ön plana çıkmıştı. Himaye-i Etfal Cemiyeti yöneticileri Mustafa Kemal'in de desteğini alarak 23 Nisan 1923'teki millî bayram için pullar bastırdı ve sattı. 23 Nisan 1924'te Hâkimiyet-i Milliye gazetesinde "Bugün Yavruların Rozet Bayramıdır" ibaresi yer aldı. Himaye-i Etfal’ı, Cumhurbaşkanının eşi Latife Hanım'ın temsil etmesi, 23 Nisan kutlamalarında çocukların öne çıkmasında etkili oldu. 1925 yılı kutlamalarında gazetelere ve yorumlarda 23 Nisan'ın aynı zamanda bir Himaye-i Etfal Günü olduğu belirtildi, basında çocuk meselesi gündeme geldi; böylece Çocuk Bayramı’nın temelleri atıldı.

23 Nisan; 1925 yılında "Çocuk Günü", 1926'dan itibaren "Çocuk Bayramı" olarak görülmeye başladı. Nihayet 23 Nisan 1927'de Himaye-i Etfal Cemiyeti o günü Çocuk Bayramı olarak şöyle duyurmuştur:

"Millet Meclisimizle millî devletimizin Ankara'da ilk teşkile günü olan millî bayram Cemiyetimizce çocuk günü olarak tespit edilmiştir. Bize yeni bir vatan ve yeni bir tarih yaratıp bırakan mübarek şehitlerle fedakâr gazilerin yavruları fakir ve ıstırabın evlatları ve nihayet alelıtlak bütün muhtaç-ı himaye-i vatan çocukları namına milletin şefkatli ve alicenap hissiyatına müracaat ediyoruz. Kadın, erkek, genç, ihtiyar hatta vakti ve hali müsait çocuklardan mini mini vatandaşlar için yardım bekliyoruz. Her sayfası başka bir şan ve muvaffakiyetle temevvüç eden milletimizin, yarın azami derecede muavenet göstermekle beraber, çocuk gününün layığı veçhiyle neşeli ve parlak geçirilmesi için aynı derecede alaka ve müzaheret göstereceğinden emin olan Himaye-i Etfal Cemiyeti, şimdiden arz-ı şükran eder."

Bu tarihten itibaren bu üç kavram, aynı gün üzerinde birleşecek ve çocuk bayramı olma konusunda bir kanunla belirlenmişlik olmaksızın kutlanmaya başlanacaktır. Çocuk bayramı adı daha resmiyet kazanmamış olsa da bundan sonra 23 Nisan ‘Millî Hâkimiyet Bayramı’nın yanı sıra "Çocuk Bayramı" olarak da kutlandı.

Kapsamlı olarak ilk kez 1927'de kutlanan çocuk bayramı, başta kaynak oluşturma olmak üzere, çocuklara neşeli bir gün geçirtmeyi hedeflerinde bulunduruyordu. 23 Nisan 1927'deki ilk bayram Türkiye Cumhuriyeti devletinin kurucusu ve dönemin cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Paşa himayesinde gerçekleştirilmiş, etkinlikler için Atatürk arabalarından birini çocuklara tahsis etmiş ve Cumhurbaşkanlığı Bandosu'nun konser vermesini sağlamıştır. O yıl cemiyetin Ankara'daki binalarından birine Çocuk Sarayı adı verilmiş ve burada düzenlenen çocuk balosuna İsmet (İnönü) Bey'in çocukları da katılmıştır.

1929'dan itibaren 23-30 Nisan haftası "Çocuk Haftası" olarak kutlanmıştır. 70'li yıllara kadar ulusal boyutta yaygınlaşıp ve katılımı artırarak ilerleyen 23 Nisan Çocuk Bayramı kutlamalarına, 1975'te Türkiye Radyo Televizyon Kurumu da katıldı ve bir hafta çocuk programları yayımladı.

1978'de Meclis Başkanlığının izniyle meclisteki törenlere çocukların da katılması sağlandı. 1979'da bu uygulama Ankara ilkokullarından gelen çocuklarla düzenli olarak başlatıldı, 1980'de de bütün illerden gelen çocuklarla "Çocuk Parlamentosu" oluşturuldu. 1979 yılının UNESCO tarafından Dünya Çocuk Yılı olarak duyurulması üzerine, TRT tarafından dünyanın bütün çocuklarını kucaklamayı amaçlayan bir proje hazırlandı ve 1979 yılından itibaren TRT Uluslararası 23 Nisan Çocuk Şenliği adıyla uygulamaya kondu.

Bayramın en son şeklini alışı 1981'de gerçekleşti. 1980 darbesi döneminde Millî Güvenlik Konseyi bayramlar ve tatillerle ilgili kanunda yaptığı değişiklikle o güne kadar kanunen adı konmamış bir şekilde kutlanan bayrama "Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı" adını vermiştir.

2013'te ulusal bayramlar ve anma günlerine ilişkin yönetmelikteki düzenlenme ile 23 Nisan'daki kutlamaların ”Ulusal Egemenlik” ile ”Çocuk Bayramı” olmak üzere iki ayrı programla yapılmaya başladı. Yönetmeliğe göre 23 Nisan'da bayram, Millî Eğitim Bakanlığı tarafından düzenlenir. Devlet koltuklarına çocukların oturtulması uygulaması ve stadyum kutlaması kaldırılmıştır.

23 Nisan, Türkiye Cumhuriyeti'nde 23 Nisan 1921'de resmî bayram olarak kabul edilmesinden bu yana, değişik adlarla da olsa resmî törenlerle kutlanmıştır. En yalın haliyle bu törenlerde İstiklâl Marşı okunur ve saygı duruşunda bulunulur.

Yeni uygulamaya konulan yönetmeliğe göre, önceki yıllarda uygulanan koltuk devri uygulamasına son verildi. Ulusal ve Resmi Bayramlarda Yapılacak Törenler Yönetmeliği'nde yapılan değişiklikle, 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı'nda çocuklara koltuk devretme uygulaması kaldırıldı. 23 Nisan'ın Çocuk Bayramı olarak kutlanışı 23 Nisan 1927'de Atatürk'ün himayesinde başlamış, Cumhurbaşkanlığı Bandosu çocuklar için konser vermiş ve Ankara'da çocuk balosu düzenlenmiştir. 1928'de Dr. Fuat (Umay) Bey'in teklifiyle daha geniş içerikli bir program hazırlanmış, ilanlar verilmiş, halk davet edilmiş, çocuk alayları oluşturulmuş, yarışmalar ve geziler düzenlenmiştir. 1929'daki 23 Nisan'dan önce HEC 23-30 Nisan haftasını çocuk haftası olarak duyurmuş, etkinlikler çoğaltılarak bir haftaya yayılmıştır. Asıl bayram yine 23 Nisan'da kutlanmış, çocuk balosu yine Atatürk tarafından himaye edilmiştir. Yine de HEC ve Türk Ocağı'nın bütün çabalarına rağmen ülke çapına yayılmada sorunlar yaşanmıştır. Birkaç yıl böyle gitmesi üzerine, Kırklareli milletvekili Dr. Fuat Umay'ın teklifiyle 20-30 Nisan arasında tüm telgraf ve mektuplara Himaye-i Etfal Şefkat Pulu yapıştırılması mecliste onaylandı. Yasa, 14 Nisan 1932'de yürürlüğe girdi.

1933 23 Nisan'ında Atatürk yeni bir gelenek başlattı. O sabah çocukları makamında kabul etti ve onlarla sohbet etti. Aynı yıl stadyumlarda beden hareketi gösterileri yapılmaya başlandı. O bayram, Milli Eğitim Bakanı Reşit Galip Bey'in kaleme aldığı Andımız çocuklar tarafından ilk kez okundu. 1933'te artık Çocuk Bayramı devlete de mal olmuştu. Yine de 1935'teki yasa değişikliğinde çocuk bayramında hiç söz edilmedi. Yalnız resmî ismi konmamış olsa da Milli Hâkimiyet Bayramı'nın yanında "23 Nisan Çocuk Bayramı", devlet ve toplum örgütlerinin ortaklaşa hazırladığı programlarla kutlanmaya devam edildi.

1970'lerde artık 23 Nisan Çocuk Bayramı tüm ulustan katılım alan bir bayram halini almıştı. 1975'ten itibaren TRT de programlarıyla destek vermiş, 1979'da resmî Millî Hakimiyet Bayramı törenlerine çocukların da katılmasına karar verilmiş, 1980'de de "Çocuk Parlamentosu" oluşturulmuştur. Böylece 23 Nisan Çocuk Bayramı, Millî Hakimiyet Bayramı'yla tamamen aynı etkinliklerde kutlanmış oluyordu. Nitekim 1981'de birleştirilecekti.

Günümüzde 23 Nisan günlerinde bayram Türkiye Cumhuriyeti devleti erkanının başta Anıtkabir olmak üzere çeşitli Atatürk anıtlarında yaptıkları resmî törenlerle başlamakta, stadyumlarda ilköğretim öğrencilerinin hazırladığı gösterilerin sergilenmesi ve resmî geçit töreniyle devam etmektedir. Akşamları da büyük şehirlerde fener alayı düzenlenir. Resmî törenlerden sonra bayram yeri olarak nitelendirilen çayırlarda güreşler, koşular ve başka çeşit yarışmalar düzenlenir. Çeşitli sivil toplum örgütleri veya kuruluşlar tarafından düzenlenen etkinlikler yer alır. Önceden belirlenmiş öğrenciler kısa bir süreliğine kurumlardaki devlet memurlarının makamlarına oturur, onlarla orada sohbet edilir. Ayrıca 23 Nisan günü Türkiye'de resmî tatil günüdür. İlköğretim öğrencilerine 24 Nisan günü de tatildir.

1979 yılında düzenlenmeye başlayan TRT Uluslararası 23 Nisan Çocuk Şenliği, 23 Nisan'ı tüm dünya çocuklarının kutladığı bir bayram haline getirmeyi amaçlayan bir şenliktir. İlkine yalnızca SSCB, Irak, İtalya, Romanya ve Bulgaristan'ın katıldığı şenlik, günümüzde yaklaşık 50 ülkenin çocuklarının katılımıyla düzenlenmektedir. 1979'dan 2000'e kadar Türkiye'nin başkenti Ankara'da düzenlenmiş, ondan sonra Türkiye'deki başka kentlerde de gerçekleştirilmiştir.









MAPUS




Çorum Cezaevinde Yaşanan Gerçek Hikaye

1940'lı yıllarda Çorum Cezaevi'nde yaşanan "Mapus" adlı kedinin hikayesi Mapus'un fotoğrafı olmadığı için baş kedi, kedi Leydi.
Türk Edebiyatı'nın ünlü yazarlarından Kemâl Tahir 1940'lı yıllarda Çorum Cezaevi'nde yatıyordu, suçu kitap yazmak...
O yıllar, İkinci Dünya Savaşı yılları, Türkiye savaşa katılmamış ama dolaylı yoldan etkilenmiş, memlekette kıtlık başlamış, halk temel ihtiyaç maddelerini temin etmekte zorlanıyor. Yokluğun olduğu yerde suç oranı artar, cezaevleri dolup taşıyor.
Çorum Cezaevi Müdürü kitap okumayı seven entelektüel bir adam, Kemâl Tahir de o dönemin en ünlü yazarı; hâl böyle olunca Müdür Bey Kemâl Tahir'e birtakım imtiyazlar veriyor, tek kişilik koğuşta kalmasını sağlıyor ve bir daktilo getirtiyor.
O yıllarda toplumun eğitim düzeyi bugünkü gibi değil, cezaevlerindeki mahkumların belki de yarısı okuma yazma bilmiyor.
Mahkumun evrak işi hiç bitmez, cezaevinde Kemâl Tahir'den başka düzgün yazı yazabilen kişi yok; mahkumlar savunma ve temyiz dilekçeleri yazdırabilmek için O'nun koğuşunun önünde sıraya giriyorlar.
O günlerde Kemâl Tahir, Cezaevi Müdürü'nden bir kedi yavrusu istiyor. Cezaevinde kuş harici hayvan beslemek yasaktır ama Müdür Bey çok değer verdiği ünlü yazarı kırmıyor, sokaktan aldığı bir yavruyu O'na hediye ediyor.
Kemâl Tahir, romanlarında sıkça bahsettiği kedisine işte böyle kavuşuyor ve adını Mapus koyuyor. Öyle ya, cezaevinde yaşayan kedi de aslında bir mahkum, diğer deyişle bir mahpus.
Mahkumların dilekçe yazdırmak için koğuşunun önünde sıraya girdiklerini belirtmiştim fakat herkes için dilekçe yazmaz Kemâl Tahir, sadece kader mahkumları için yazar.
Birgün Çorum Cezaevi'ne Malatya Cezaevi'nden sevk edilen bir tutuklu geliyor, üç kişiyi öldürdüğü gerekçesiyle idam cezasına mahkum edilmiş ama dosyasına kesinleşme şerhi konulmamış, temyizde bekliyor... Lâkabı "İdamlık Yusuf"...
Okuma yazma bilmeyen Yusuf'un kendini savunabilecek durumu yok, O da namını çok işittiği Kemâl Tahir'den yardım istiyor fakat sadece kader mahkumları için dilekçe yazan Kemâl Tahir, üç kişiyi öldürdüğü iddia edilen Yusuf'u öyle görmediği için ilgilenmiyor.
Aradan biraz zaman geçiyor.
Bir sabah Kemâl Tahir avluya çıkmış, çayını ve sigarasını içerken, biraz ilerideki duvarın dibinde kedi Mapus'un başını okşayan Yusuf'a gözü takılıyor. Çağırıyor yanına...
Yusuf geliyor, "Buyur Beyim, bir isteğin mi var?"
"Sen gerçekten üç kişiyi öldürdün mü?"
"Onları ağanın oğlu öldürdü, ben gariban bir marabayım, suçu üstüme yıktılar Beyim."
"İkindi vakti koğuşuma gel de konuşalım."
"Sağ ol Beyim... Lâkin daha önce benimle ilgilenmemiştin, sorduğum için af buyur ama şimdi ne oldu?"
"Bu kedi herkese yanaşmaz, senin kalbinin temiz olduğunu hissetmiş ki yanına gelmiş... Katil olmadığını anladım, sana yardım edeceğim."
Fazla uzatmayalım... Kemâl Tahir, Cezaevi Müdürü'nün de yardımı sayesinde Yusuf'a verilen idam cezasının temyizde bozulmasını sağladı, Yusuf tekrar yargılandı. Bu süre içerisinde Yusuf'un köyünde başka cinayetler de işlendi ve yürütülen soruşturma neticesinde tüm cinayetlerin köy ağasının oğlu tarafından işlendiği ortaya çıktı.
İdamlık Yusuf beraat etti... Bir kedinin içgüdüsü ve ona güvenen sahibinin iyiniyeti sayesinde adalet yerini buldu.
Kemâl Tahir, cezaevinden çıkarken Mapus'u da beraberinde götürdü... Sonraki yıllarda, Türk Edebiyatı'nın klasikleri arasında yer alan romanlarını yazarken, çok sevdiği kedisi de yanı başında uyuyordu.