HALİL CINDIK

1955 yılında Giresun'un Görele ilçesinin Daylı köyünde doğdu...

İlk, Ortaokul ve Liseyi (Edebiyat bölümü) Görele de okuduktan sonra İşletme fakültesini (AÖF) bitirdi...

Zirai Donatım Kurumu Giresun Merkez Şef'i ve İstanbul Avrupa Yakası PTT Baş Müdürlüğünde (Büyük Postane Eğitim ve İd.İşl.Şef'i ) görevlerinde bulundu...

Otuz yıllık hizmet hitamında, 25 Temmuz 2008' de kendi isteği ile emekliye ayrıldı...

Üç tane kitap yazdı...

1. "ŞİMAL'DEKİ İZLEKTEN TUTTUĞUM İPEK YOLU" 2009 yılında yayınlandı...

( Şiir kitabı)

2. GİRESUN 42. GÖNÜLLÜ ALAYI (Bir gazinin anıları) 2011 yılında yayınlandı... (Roman türünde)

3. "GÜNEŞİN TERKİSİNDE" ( Şiir kitabı. Yayına hazır halde...)

DÜNYADA BİR GİRESUN VAR

Fındık dalı Işkın sürdü

Yine yeşerdi mor dağlar

Gözlerim hep onu gördü

Dünyada bir Giresun var

 

Suyla yazılmış kaderim

Beyaz dalgalar gönlümde

Deniz gözlü sevdam benim

Bir tek sen varsın ömrümde

Konak'ların arasında

Kayıkların sırasında

Her güzelin rüyasında

Dünyada bir Görele var

 

Suyla yazılmış kaderim

Beyaz dalgalar gönlümde

Deniz gözlü sevdam benim

Bir tek sen varsın ömrümde

Kum kulağında yalı'lar

Uzanıyor Sarp'a kadar

Kızıl kumlara olmuş yâr

Dünyada bir Bulancak var

 

Suyla yazılmış kaderim

Beyaz dalgalar gönlümde

Deniz gözlü sevdam benim

Bir tek sen varsın ömrümde

Aşkımızı sor bülbüle

Neler söyler/ her gün güle

Kucak açıyor güzele

Dünyada bir Giresun var

 

Suyla yazılmış kaderim

Beyaz dalgalar gönlümde

Deniz gözlü sevdam benim

Bir tek sen varsın ömrümde

Kum kulağında yalı'lar

Deniz suyuna olmuş yâr

Eynesil var Piraziz var

Dünyada bir Giresun var

 

Suyla yazılmış kaderim

Beyaz dalgalar gönlümde

Deniz gözlü sevdam benim

Bir tek sen varsın ömrümde

Haş dağında Ardıç kuşu

Oğul atmış kovan taşı

Beyaz ketenden kumaşı

Dünyada bir Görele var

 

Suyla yazılmış kaderim

Beyaz dalgalar gönlümde

Deniz gözlü sevdam benim

Bir tek sen varsın ömrümde

Kum kulağında yalı'lar

Deniz suyuna olmuş yâr

Tirebolu Espiye var

Dünyada bir Giresun var

 

Suyla yazılmış kaderim

Beyaz dalgalar gönlümde

Deniz gözlü sevdam benim

Bir tek sen varsın ömrümde

Gurbet hep kahır yüklüyor

Hasrete- hasret ekliyor

Sahiller seni bekliyor

Dünyada bir Giresun var

 

Suyla yazılmış kaderim

Beyaz dalgalar gönlümde

Deniz gözlü sevdam benim

Bir tek sen varsın ömrümde

Kum kulağında yalı'lar

Deniz suyuna olmuş yâr

Yağlıdere Dereli var

Dünyada bir Giresun var

 

Suyla yazılmış kaderim

Beyaz dalgalar gönlümde

Deniz gözlü sevdam benim

Bir tek sen varsın ömrümde

Kuşlar konarken Ada'ya

Deniz tutulur sevdaya

Dönüşür altın saraya

Dünyada bir Giresun var

 

Suyla yazılmış kaderim Beyaz dalgalar gönlümde

Deniz gözlü sevdam benim

Bir tek sen varsın ömrümde

 

Halil CINDIK

26 Nisan 2026

BEDRİ RAHMİ EYÜBOĞLU

 

Bedri Rahmi Eyüboğlu (1911, Giresun - 21 Eylül 1975, İstanbul), Türk ressam, yazar ve şairdir.

İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nde başlayıp Paris'te sürdürdüğü resim öğreniminin ardından yurda dönmüş ve yaşamı boyunca Güzel Sanatlar Akademisinde ders vermiştir. Özellikle El Baskı Yazmacılık, gravür, seramik, heykel, vitray, mozaik, hat, serigrafi, litografi gibi birçok formlarda eserler üreten sanatçı, geleneksel süsleme ve halk el sanatlarında seçtiği motifleri yapıtlarında Batı'nın teknikleriyle birleştirerek kullandı. Şiirlerinde de halk kaynağından beslendi; masallardan, söylencelerden, türkülerden yararlanarak, doğa tutkusunu, insan sevgisini, yaşama sevincini, toplumsal sorunları yansıttı.

Milletvekili Rahmi Eyüboğlu'nun oğlu, yazar ve çevirmen Sabahattin Eyüboğlu ve ilk kadın mimarlardan Mualla Eyüboğlu'nun kardeşi, ressam Eren Eyüboğlu'nun eşidir.

21 Eylül 1975 tarihinde İstanbul'da pankreas kanserinden 64 yaşında hayatını kaybetti ve Küçükyalı Mezarlığına defnedildi.

                                                            İSTANBUL DEYİNCE

- 1 - İstanbul deyince aklıma martı gelir Yarısı gümüş, yarısı köpük Yarısı balık yarısı kuş İstanbul deyince aklıma bir masal gelir Bir varmış, bir yokmuş İstanbul deyince aklıma Gülcemal gelir Anadolu'da toprak damlı bir evde Gülcemal üstüne türküler söylenir Süt akar cümle musluklarından Direklerinde güller tomurcuklanır Anadolu'da toprak damlı bir evde çocukluğum Gülcemalle gider İstanbul'a Gülcemalle gelir İstanbul deyince aklıma Bir sepet kınalı yapıncak gelir Şehzadebaşı'nda akşam üstü Sepetin üstünde üç tane mum Bir kız yanaşır insafsızca dişi Boyuna bosuna kurban olduğum Kalın dudaklarında yapıncağın balı Tepeden tırnağa arzu dolu Sam yeli söğüt dalı harmandalı Bir şarap mahzeninde doğmuş olmalı Şehzadebaşı'nda akşam üstü Yine zevrak-ı derunum Kırılıp kenara düştü İstanbul deyince aklıma Kapalıçarşı gelir Dokuzuncu Senfoniyle kolkola Cezayir marşı gelir Dört başı mamur bir gelin odası Haraç mezat satılmakta Bir gelinle güvey eksik yatakta Köşede sedef kakmalı tombul bir ut	- 2 - Tamburi Cemil Bey çalıyor eski plakta Sonra ellerinde şamdanlar nargileler Paslı Acem kılıçları Amerikan kovboyları Eller yukarı Ne kadar da beyaz elbiseleri Amerikan deniz erleri Kocaman bir papatyadan yolunmuşlar gibi Sütten duru buluttan beyaz Beyazın böylesine ölüm yakışır mı dersin Yakışmaz Ama harbederken onlara Bambaşka elbiseler giydirirler Kan rengi, barut rengi, duman rengi Kin tutar kir tutmaz İstanbul deyince aklıma Kocaman bir dalyan gelir Kimi paslı bir örümcek ağı gibi Gerinir Beykoz'da Kimi Fenerbahçe'de yan gelir Dalyanda kırk tane Orkinos Kırk değirmen taşı gibi dönmektedir Orkinos dediğin balıkların şahı Orkinos mavzerle gözünden vurulur Denizin içinde ağaçlar devrilir Kan çanağına döner dalyanın yüzü Camgöbeği yeşili bulanır Bir çırpıda kırk Orkinos Reisin sevinçten dili dolanır Bir martı gelir konar direğe Atılan Kolyosu havada yutar Bir başkasını beklemez gider Balıkçı gülümser tatlı tatlı
- 3 - Adı Marikadır bu martının der Her zaman böyle gelir böyle gider İstanbul deyince aklıma Adalar gelir Dünyanın en kötü Fransızcası orda harcanır Çalımından geçilmez altmışlık madamların Ağzı dili olsa da tenhadaki çamların Görüp göreceği rahmeti anlatsa insanların İstanbul deyince aklıma kuleler gelir Ne zaman birinin resmini yapsam öteki kıskanır Ama şu Kızkulesinin aklı olsa Galata kulesine varır Bir sürü çocukları olur İstanbul deyince aklıma Tophane'de küçücük bir sokak gelir Her Allahın günü kahvelerine Anadolu'dan bir sürü fakir fukara gelir Kimi dilenecek dilenmesine utanır Kiminin elinde bir süpürge peyda olur uzun Dudaklarında kirli paslı bir tebessüm Çöpçü olmuştur bugüne bugün Kiminin sırtında perişan bir küfe Kiminin sırtında nakışlı semer Şehrin cümbüşüne katılır gider Kalın yağlı bir kolana koşulur Piyano taşırlar omuz omuza Kendinden ağır yükün altında adamlar Balmumu gibi erir dururlar Sonra kanter içinde soluk alırlar Nazik eşya nazik hamallar ister neylersin Ama onlar kadar piyanoyu ciddiye alırlar mı dersin Nazdan nazik çiniden bilezik eller Derken Karşı radyoda gayetle mülayim bir ses	- 4 - Evlere şenlik Üstad Sinir Zulmettin Hacıyağına bulanmış sesiyle esner: Gamı şadiyi felek Böyle gelir böyle gider İstanbul deyince aklıma Stadyum gelir Güne güneşe karşı yirmibeşbin kişi Hepsinin dudağında İstiklal Marşı Bulutlar atılır top top pare pare Yirmibeşbin kişilik bir aydınlık içinde eririm Canım ağzıma gelir sevinçten hilafsız İsteseler bir gelincik gibi koparır veririm İstanbul deyince aklıma Stadyum gelir Kanımın karıştığını duyarım ılık ılık Memleketimin insanlarına Daha fazla sokulmak isterim yanlarına Ben de bağırırım birlikte Avazım çıktığı kadar Göğsümü gere gere Ver Lefter'e yaz deftere Stadyum gelir İstanbul deyince aklıma Binlerce insanın aynı anda Aynı şeyi duymasından doğan sevincin Heybetini düşünürüm Birbirine eklenir kafamda Binler yüzbinler milyonlar Sonra bir mısra havalanır ürkek Bir uykuyu cananla beraber uyuyanlar İstanbul deyince aklıma Yahya Kemal gelirdi bir eyyam Şimdi Orhan Veli gelir
- 5 - Demindenberi dilimin ucundasın Orhan Veli Demindenberi senin tadın senin tuzun Senin şiirin senin yüzün Yaralı bir güvercin misali Başımın üstünde dolanır durur Gelir sessizce konar bu şiirin bir yerine Neresine mi arayan bulur Erbabı bilir Deli eder insanı bu şehir deli Kadehlerin çınlasın Orhan Veli İstanbul deyince aklıma Sait Faik gelir Burgaz adasında kıyıda Mavi gözlü bir çocuk büyür döne döne Mavi gözlü bir ihtiyar balıkçı gencelir küçülür İkisi bir boya geldi mi Sait kesilirler Bütün İstanbul'u dolaşırlar elele başbaşa Ana avrat küfrederler uçan kuşa eşe dosta Sivriadada da martı yumurtası toplarlar çilli çilli Ziba mahallesinde gece yarısı Sabaha Galata'dan geçer yolları Maytaba alacakları tutar kahvede Zararsız bir deliyi Ula Hasan derler gazeteyi ters tutaysun Çaktırmadan gazetesini tutuştururlar fakirin Sonra oturup sessizce ağlarlar İstanbul deyince aklıma Sait Faik gelir Taşında toprağında suyunda Fakirin fukaranın yanıbaşında Bir kalem bir bilek bilendikçe bilenir Kıldan ince kılıçtan keskin Hep iyiden güzelden yana Hep kimsesizlerin	- 6 - İstanbul deyince aklıma Said'in son yılları gelir Hey Allahım en güzel çağında Said'e Dört beş yıl ömrün kaldı denir Sait Sait olur da nasıl dayanır Mavi gözlü çocuk boşverir ölüm haberine İhtiyar balıkçı pis pis düşünür Bir zehir yeşilidir açılır Bir yeşil ki ciğerine işler adamın Bir yeşil ki kasıp kavurur Küçük mavi çocuk İhtiyar balıkçı Ve dilimize bulaşan zehir yeşili İstanbul çalkalandıkça bu denizlerde dipdiri Dilimiz yaşadıkça yaşasın Said'in şiiri İstanbul deyince aklıma Sabiyem gelir Sabiyem boynundan büyük bir demetle Sarıyer'den gelir Pendik'ten gelir Bahar nereden gelirse velhasıl Sabiyem oradan gelir Ne delidir ne divane Aslını ararsan çingenedir Tepeden tırnağa güneştir Topraktır Anadır Analar içinde bir tanedir Biri sırtında biri memesinde biri karnında Karnı her daim burnundadır Canını mendil gibi takar dişine Yürekten birşeyler katar işine Bir ucundan girer şehrin ötekinden çıkar Alçakgönüllüdür Sabiyem Hem maşa satar, hem göbek atar
- 7 - Ver bir çeyrek güzelim der Neyse halin o çıksın falin Canı çıkar Sabiyemin falı çıkmaz Sonra anlatır dün gece başına gelenleri Görürüm üryamda bir sarı yılan Cenabet uğraşır durur benimlen Uyanır bakarım benim bebeler Yatağın ucuna kaymış Ayağımın parmaklarını emer İstanbul deyince aklıma Bir basma fabrikası gelir Duvarları uzun masaları uzun sobaları uzun Dal gibi dalyan gibi kızlar çalışır bütün gün ayakta Kanter içinde mahzun Yüzleri uzun elleri uzun günleri uzun Fabrikada pencereler tavana yakın Al topuklu beyaz kızlar dalga geçmeyin Dışarda ağaçlar dizi dizi Duvarlar duvarlar uzun duvarlar Niçin ağaçlardan ayırdınız bizi Dışarda tarlalar turuncu asfalt mosmor Dışarda dışarda dışarda Mevsim gürül gürül akıp gidiyor Ondokuz yaşında Eyüplü Gülsüm Dalmış beyaz köpüklü akışına ipeklilerin Kötü kötü düşünüyor İpeğin akışına doyum olmaz Ama gel gör ki ipekli emprimeden oğlana don olmaz Bir top Amerikan bezi sakız gibi beyaz Bir top Amerikandan neler çıkmaz Perdeler yatak çarşafları çoluğa çocuğa çamaşır Sakız gibi ağarmış bir top Amerikan bezi Gülsüm'ün gözleri kamaşır Üçüncü oğlanı doğururken Gülsüm	- 8 - Bir top Amerikana hasret sizlere ömür Gülsüm'lerin sürüsüne bereket Yerine bir Gülsüm'cük bulunur elbet Gider Gülsüm gelir Gülsüm Azrail ettiğin bulsun İstanbul deyince aklıma Ağzına kadar soğan yüklü bir taka gelir Sülyen kırmızısı üstüne zehir gibi yeşil Samsun'dan Sürmene'den Sinop'tan Yaz demez kış demez mutlaka gelir Kirli yelkeninde yeni bir yama Demirinin pası gelir dilime Nabzımda duyarım motorunun hızını Canımın içine sokasım gelir İri kalçaları pullu denizkızını İstanbul deyince aklıma Takalar gelir Alçakgönüllü kalender Ya Peleng-i Deryadır adları ya Şimşir-i Zafer İstanbul deyince aklıma Koca Sinan gelir On parmağı on ulu çınar gibi Her yandan yükselir Sonra gecekondular gelir ardısıra İsli paslı yetim Eyy benim dev memesinde cüceler emziren acayip memleketim Bedri Rahmi Eyüboğlu

MELAHAT ÇETİNKAYA

HESAPLAR BENDEN

Usta bana İKİ yürek arası

Biraz sevda sarıver

içinde acı olmasın.

Sosunu da mutluluktan sürüver

Tadı damağımda kalsın.

Yanına bir şişe de şarap aç

İstemem çerez falan

Mezesi şiir olsun.

AŞK Cemal Süreya 'dan

Özgürlük Nazım 'dan olsun.

Savursun küfürleri Can Baba

Kötülerin gelmişine geçmişine..

Ataol Behramoğlu

*Ne çok hain var* desin bu ülkede.

Ve Orhan Veli,

İstanbul 'u anlatsın bize

Gözleri kapalı..

Özdemir Asaf 'ı da unutma ha...

Anahtar onda.

Sonra kalırız dışarda.

Şükrü Erbaş'ı Abbas Sayar'ı

Rıfat Ilgaz'ı, Ahmet Arif 'i

Hele de

Hasan Hüseyin,

Olmazsa olmazıdır

Kavganın direnişin.

Sevdiğim bütün şairleri istiyorum

bu gece.

İçelim birlikte şiirin şerefine

İşte o demde,

Değmeyin benim keyfime.

Ve en güzel şarkılar,

eşlik etsin arka fondan

içinde ayrılık hasret olmayan.

Gel otur yanıma usta.

Yalnız gitmez bu meret.

Kendine de söylemeyi unutma.

Kafamız güzel olunca,

Güler ağlarız birlikte.

Bitince gece,

Sızarız bir köşede.

Ama itiraz istemem

Bütün hesaplar benden..

Melahat Çetinkaya

NEYZEN TEVFİK

Tevfik Kolaylı (24 Mart 1879 Bodrum, Muğla - 28 Ocak 1953; İstanbul)

Bilinen adıyla Neyzen Tevfik, taşlamalarıyla tanınan Türk neyzen ve şairdir. Taşlama kitaplarının yanı sıra, çeşitli taksimler ve saz semailerinin bestecisi olarak da bilinir.

28 Ocak 1953'teki ölümünün ardından Beşiktaş'taki Sinan Paşa Camii'nde cenaze namazı kılındı. Civardaki cadde ve sokakları dolduran profesörler, memurlar ve bazı ileri gelenlerin yanında kendilerine çekidüzen vermeye çalışmış sarhoşlar ve sokak serserilerinden oluşan büyük bir kalabalığın eşliğinde Barbaros Bulvarı'ndan geçerek defnedildiği yere ulaştırıldı. Mezarı bugün Kartal Merkez Mezarlığı'ndadır.

BE HEY DÜRZÜ!

 

Ne ararsın Tanrı ile aramda

Sen kimsin ki orucumu sorarsın?

Hakikaten gözün yoksa haramda

Başı açığa neden türban sorarsın?

Rakı, şarap içiyorsam sana ne

Yoksa sana bir zararı, içerim

İkimiz de gelsek kıldan köprüye

Ben dürüstsem sarhoşken de geçerim.

Esir iken mümkün müdür ibadet

Yatıp kalkıp Atatürk’e dua et…

Senin gibi dürzülerin yüzünden

Dininden de soğuyacak bu millet.

İşgaldeki hali sakın unutma

Atatürk’e dil uzatma sebepsiz

Sen anandan yine çıkardın amma

Baban kimdi bilemezdin şerefsiz.